Een kiosk heeft letterlijk MARKTwaarde. De uitbater dient met zijn handel winst te maken. De kiosk heeft een eigenaar, die in zijn eigen onderhoud moet voorzien. Ook al wordt het al snel als zodanig ervaren, kiosken zijn géén kunstwerken of ander gemeenschappelijk bezit. Ze vormen onderdeel van de gebouwde omgeving.

Kiosken voelen als straatmeubilair. Omdat ze nadrukkelijk onderdeel vormen van losse functionele elementen in de publieke ruimte.

Binnen deze publieke ruimte tonen ze zich alzijdig. En bepalen, door hun locatie en vorm, mee de inrichting van routes en ruimte. Tegelijkertijd zijn de kiosken  -zoals ik ze in deze studie beschouw-  ondubbelzinnig bouwwerken; nagelvast verbonden; gefundeerd en geconstrueerd om druk- én trek-krachten te kunnen weerstaan. En aangesloten op riool, water, electriciteit, gas en/of [glasvezel]kabel. Ze bieden onderdak aan handel, maar ook aan [meestal, maar één] perso(o)n(en). Dus dient een kiosk bouwfysische oplossingen te bieden voor verschillende seizoenen.

De start van het onderzoek viel samen met het opzetten van een blog. Om mijzelf inzicht  te blijven verschaffen en de ‘feed-back’ te organiseren Om anderen te laten meekijken..